Selecteer een pagina

Ben je druk of doe je druk?

Vorige week schreef ik over mijn strubbelingen rondom het niks doen (zie blogpost over: Het taboe rond niks doen). Nu doe ik heus wel wat, maar voor mijn gevoel doe ik weinig nuttigs en voel ik me daar heel de tijd schuldig over. Waarom? Ik weet het niet, zeker omdat ik waarschijnlijk de enige ben die er een punt van maakt dat ik nu even niet werk of voor de buitenwereld productief lijk.

“Ben je druk of doe je druk?” is het antwoord dat een vriend (Maarten) mij ooit gaf op mijn reactie: “Ik heb het zó druk!”. Ik denk er vaak aan als ik iemand hoor zeggen dat hij of zij het zo druk heeft. Want inderdaad: druk zijn of druk doen over wat je allemaal doet of nog moet doen zijn twee manieren om tegen een situatie aan te kijken. Vaak doe je druk, maar dat doe je jezelf aan. Want jij maakt zelf al die afspraken, jij zet zelf die deadline ergens voor of gaat akkoord met die deadline die anderen je geven. Ook ben je zelf verantwoordelijk voor je planning en je moet waarschijnlijk vooral heel veel van jezelf!

Ik zeg nu jij en jezelf, maar deze woorden zijn uiteraard vooral ook voor mijzelf bedoelt 😉

Waarom worstel ik dan nu zo met dat niks doen (en niks hoeven doen)? Het antwoord kwam ik ineens tegen in het boek dat ik op dit moment aan het lezen ben:

(…) Onze maatschappij is geneigd om niet persoonlijke productiviteit, maar het brengen van de grote persoonlijke offers te belonen. Maar weinig mensen kiezen ervoor (of zijn in staat) om de resultaten van hun activiteiten te meten en zo vast te stellen wat hun bijdrage is in verhouding tot de hoeveelheid tijd die ze erin stoppen. Meer tijd ergens aan besteden staat gelijk aan meer gevoel voor eigenwaarde en meer bevestiging van de mensen om je heen. (…) – Timothy Ferriss p.40/41 Een werkweek van 4 uur.

Super interessant deze uitspraak. Want toen Keep Moving Forward nog een bedrijf was, was ik trots dat ik het allemaal voor elkaar kon boksen in gemiddeld twee uur per dag. En nu ik niets ‘hoef’, maak ik me ineens druk om wat anderen daar van vinden. Alsof ik heel de tijd bezig moet zijn met uit deze situatie komen en dus zeer productief moet zijn de hele week.

Het mooie is, is dat ik me geen moment verveel. Vandaag ook weer: ik heb mijn wekelijkse intervisie Skype gesprek gevoerd met mijn ondernemersbuddy, heb ik boodschappen gedaan, geswifferd (leuk he zo’n kijkje in mijn leven) de was opgeruimd en deze blogpost geschreven. En het is nog maar 14u. Nu ben ik weer kapot en ga ik zo even rusten en verder lezen in bovenstaand boek. Wat ik overigens lees ter inspiratie van mijn eigen schrijfdebuut: Ondernemen in twee uur per dag.

Druk druk druk ben ik dus en ik heb besloten me daar maar niet meer zo druk om te maken! Wie doet er met mij mee?